Nga Bedri Islami
Një sasi e pazakontë droge, edhe për një vend të madh, u kap nga Policia e Shtetit, në bashkëpunim ose jo me institucione të tjera, brenda apo jashtë Shqipërisë. Si duket është njëri ndër ato rastet kur strukturat e Ministrisë së Brendshme dhe të Prokurorisë ia dolën, jo vetëm të bëjnë së bashku një gjë të vyer, por edhe të mbajnë gojën kyçur. Megjithëse jo deri në fund. Përgjegjësi kryesor i dyshuar ende nuk është gjetur. Diku ka rrjedhur.
Sasia prej më shumë se 613 kg drogë, kokainë, e ardhur përmes një rrugë të gjatë, Kolumbi – Itali – Maltë, drejt Portit të Durrësit e pastaj në magazinat e “Arbri Garden“, padyshim solli tronditjet e saj edhe në skenën politike, por më shumë shtron pyetjen se kush qëndron pas drogës kolumbiane.
Është vështirë e besueshme se gjithë këtë “mall kolumbian“ pronari i “Arbri Garden“ e do për vete dhe se do e përpunonte vetë. Vlera e saj prej 180 milionë euro tregon se pas saj janë shumë të tjerë, një klan i fuqishëm, si ta zëmë “Çiftelia“, ose “Banda e Durrësit“, ose grupimet e Elbasanit, ose dikush tjetër, që, ose është në pushtet tani, ose i ka krijuar lidhjet e fuqishme kur ishte në pushtet dhe ka ngritur një rrjet të fuqishëm, të cilin mund ta bëjnë vetëm specialistë të njohur të këtyre punëve.
Droga e ardhur në Shqipëri nuk është punë amatorësh dhe nuk është lënë në dorën e një njeriu.
Në fillimin e përhapjes së lajmit, shefi i opozitës, Basha, po fliste për ekonominë dhe vonë u kujtua se droga ishte e pranishme në të gjithë mediat dhe nuk mund të heshtte më. Dhe kur foli, ende pa ditur asgjë, ngriti alibinë e krimit, duke ia dhënë ngutshëm gjithçka qeverisë. Përse reagoi ai me vonesë dhe përse u ngut të krijonte lidhjen mes drogës dhe qeverisë? Kishte të dhëna të tjera, ndoshta të ditura, apo , si gjithnjë, bjeri t‘i biem! Dushmanit plak.
Pronari i magazinave, ku ishte duke u përgatitur përpunimi i mëtejshëm i drogës, pra zbarkimi i rreth 528 pakove nën dyshemenë e makinës, është një djalë i ri, Arbër Çekaj. Ai është edhe pronari i firmës “Arbri Garden“, kompani e kualifikuar e importit në Shqipëri.
Firma është krijuar dhe ka filluar nga aktiviteti në vitin 2012, 3 maj. Arbër Çekaj, si nënvizojnë mediat e ndryshme, ka edhe mbiemrin Kuliçi. Fiks apo rastësisht si mbiemri i ish-zëvendësdrejtorit të dikurshëm të Policisë së Shtetit, Agron Kuliçi. Të dy nga Tropoja, por kjo, veç kësaj, nuk thotë asgjë tjetër, asgjë më shumë. Mund të jetë thjeshtë një rastësi, si mbiemri, si vendlindja.
Ajo që të turbullon mendjen është se në vitin 2013, jo rastësisht, Arbër Çekaj –Kuliçi ka përfituar pjesën më të madhe të financimit shtetëror për ngritjen e kapanoneve ku ishte dorëzuar “malli kolumbian”, rreth 200 mijë euro nga shteti dhe dihet se, në këtë vend, sidomos në atë periudhë të valës së ndërrimit të pushteteve, nëse nuk ke lidhje të forta , as një fije shkrepëse nuk e merr nga shteti, e jo më një financim të tillë.
Çuditërisht, e jo çuditërisht, po bëhen të gjitha përpjekjet, jashtë strukturave të shtetit, për t’ia mbyllur gojën kësaj historie dhe për të shpallur gjithë punën e Policisë si një detyrim i dhënë nga jashtë, nga e cila askush nuk mund të shpëtonte. E gjithë puna e Policisë së Shtetit po minimizohet, si një detyrim që nuk mund të kapërcehej dhe se, sipas shefave të opozitës dhe mediave pranë tyre, tregon se sistemi i përhapjes së drogës, ka kaluar nga një klan qeveritar në një klan tjetër.
Në të vërtetë çfarë fshihet pas gjithë kësaj sasie të pamasë droge?
Zëra pranë opozitës po përpiqen të lidhin gjithë këtë me emrat e bandës së Durrësit, të Lul Berishës dhe të kunatit të tij, Plarent Dervishit. Të jenë ata „ peshku i madh“ që po kërkohet? Apo mos gjithë kësaj loje politike po bëhen të gjithë përpjekjet për të fshehur ndonjë peshk tjetër, shumë më të madh dhe shumë më të fuqishëm se ata që janë ende në lojë nga banda e Durrësit?
97 ngarkesa, në më shumë se 5 vite, ka sjellë nga Kolumbia Arbër Çekaj –Kuliçi në Shqipëri. Ndoshta jo të gjitha kanë pasur drogë me vete, por shumë enigma janë hedhur në tregun mediatik, disa nga të cilat, për të fshehur të vërteta përvëluese që qëndrojnë poshtë dyshemesë së „mallit kolumbian“.
Enigma sapo është hedhur për zgjidhje. Diçka dihet: njerëzit janë porositur të heshtin. A do të mund Prokuroria e Krimeve të Rënda të hapë gojën e tyre? Që të dëshmojnë të vërtetën.
Nganjëherë koncepti i rremë i nderit dhe i besës është më i fuqishëm se e drejta e shtetit! Dhe pranimi i së të vërtetës!
