Një grup intelektualësh kanë bërë një deklaratë në mbështetje të Limoz Dizdarit, i cili ditë më parë është kërcënuar me jetë. Letra është botuar sot në Gazetën Shqiptare dhe i bën thirrje policisë që të konsiderojë me seriozitetin maksimal presionet dhe kërcënimet e ulëta ndaj kompozitorit të njohur Limoz Dizdari dhe të mbajë nën kontroll autorët e tyre.
Dizdari nuk i ka bërë publikë emrat e atyre që e kanë kërcënuar, ndërsa avokati i tij, Altin Isufi, përmes një ankese bërë avokates së përgjithshme të shtetit, ka thënë se bëhet fjalë për 230 metra truall brenda kompleksit “Dea” në Ksamil.
DEKLARATA E INTELEKTUALEVE
Të shqetësuar nga lajmi se zoti Limoz Dizdari, personalitet i shquar i kulturës, është vënë së fundi nën presion e kërcënim, ne një grup intelektualësh shqiptarë shprehim indinjatën tonë të thellë për këtë sfidë të re që i bëhet shtetit ligjor e normave më elementare të bashkëjetesës civile. Prej shumë vitesh tashmë, zoti Dizdari drejton Qendrën Kulturore e Artistike “Dea” në Ksamil të Sarandës. Ai ka marrë në përdorim sipas të gjitha rregullave e normave ligjore dhe ka rivitalizuar për qëllime mirëfilli kulturore vatrën e dikurshme të kulturës, e cila pas vitit 1997 ishte shkatërruar e kishte dalë tërësisht jashtë funksionit. Falë pasionit të tij e të bashkëshortes së tij, artistes së njohur Adriana Dizdari, ky mjedis u kthye në një kompleks të vërtetë kulture e diturie, me sallë moderne teatri, bibliotekë të pasur, salla konferencash, galeri pikture, kurse për muzikë e kanto etj. Në këtë mënyrë, Qendra Kulturore e Artistike “Dea” u kthye në një qelizë të vërtetë dijeje e kulture mes një mjedisi të degraduar kulturor e social, siç ishte Ksamili i viteve të tranzicionit. Kjo qendër po kryen në atë qytet një funksion shoqëror të pazëvendësueshëm.
Siç dihet, territori dhe mjediset e kësaj Qendre, dikur vatër kulture, janë pronë e shtetit shqiptar dhe i janë lëshuar në përdorim zotit Dizdari për qëllime kulturore, në përputhje të plotë me destinacionin fillestar të atij institucioni. Ndonëse i është dashur të përballojë vështirësi e të kryejë sakrifica të panumërta, zoti Dizdari arriti ta ringjallë atë Qendër, duke e kthyer në një referencë kulturore e artistike për komunitetin e Ksamilit, të Sarandës e më gjerë. Mirëpo, kohët e fundit, persona të caktuar kanë ngritur pretendime pronësie mbi territorin ku ngrihet qendra në fjalë. Nuk është as tagri, as kompetenca dhe as qëllimi ynë të përfshihemi në çështje ligjore pronësie. Për to ka institucione shtetërore, përkatësisht gjykata, që vendosin. Ajo çka na duket e papranueshme për çdo ndërgjegje e mendje të shëndoshë, është që pretendime të tilla po tentohet të imponohen me gjuhën e rrugës, të shantazhit e të kërcënimit. Është e dhimbshme, që viktimë e një sjelljeje brutale bëhet tani edhe një personalitet i madh i kulturës sonë kombëtare, një autor i mirënjohur për kontributet e tij të mëdha në krijimtarinë muzikore. Ndaj, u drejtohemi organeve të ligjshmërisë dhe në veçanti Policisë së Shtetit që të konsiderojë me seriozitetin maksimal presionet dhe kërcënimet e ulëta ndaj kompozitorit të njohur Limoz Dizdari dhe të mbajë nën kontroll autorët e tyre. Sigurimi i jetës dhe i paprekshmërisë fizike të zotit Limoz Dizdari dhe i familjes së tij do të ishte hapi i parë i domosdoshëm përpara se të kalohej, siç është e udhës, në zgjidhjen ligjore të çështjes.
(Arben Baboçi, Abdylmenaf Bexheti, Sabit Brokaj, Pandeli Cina, Romeo Gurakuqi, Gëzim Hoxha, Ksenofon Krisafi, Nasho Jorgaqi, Fatos Klosi, Eno Koço, Anila Paparisto, Llukan Puka, Evan Rroço, Sokol Sadushi, Marenglen Spiro, Fatos Tarifa, Pëllumb Xhufi, Aleksandër Xhuvani).
BW/d.i.
