“Ministër, nuk harrojmë dot kur thoshit se shqiptarët duhen hedhur në det!”

Prej javësh, një anije me 150 klandestinë kryesisht nga Eritrea ishte bllokuar në brigjet italiane pasi autoritetet nuk lejonin zbritjen në tokë të emigrantëve. Për zhbllokimin e situatës ndërhyri edhe Shqiëpria e cila pranoi strehimin e 20 emigrantëve.

Gjesti i Shqipërisë është përshëndetur nga Italia, dhe veçanërisht Ministri i Brendshëm Mateo Salvini. Ai sulmoi ashpër partnerët evropianë ndërsa nënvizoi mesazhin e fortë që sipas tij jepet me solidaritetin që tregoi një vend i varfër si Shqipëria.

Por, komentet e tij nuk kanë kaluar në heshtje nga emigrantët shqiptarë. Njëra prej tyre madje, e cila jeton prej shumë vitesh në Itali, i ka kujtuar Salvinit dhe partisë së tij kohët kur ata kërkonin që shqiptarët “të hidheshin në det”.

Emigrantja Sonila Alushi, përmes një letre të hapur publikuar në profilin e saj në Facebook, e cila është përhapur në mediat italiane, kujton kohët kur në muret e Lombardisë shkruheshin mesazhe kundër shqiptarëve si dhe plagën e hapur me mbytjen e Katerit të Radës.

 “Shqipëria u tregua solidare me këtë vend Zoti Ministër, jo me ju. Shqipëria është një popull emigrantësh, është një popull bujar dhe mikpritës edhe pse ende i varfër. Por mbi të gjitha Shqipëria nuk harron ndihmat e shumta nga fqinjët e vet italianë. Ashtu siç nuk harron deklaratat tuaja përbuzëse si kjo e fotografisë më poshtë marrë nga faqja juaj e Facebook-ut. Apo frazat e dhunshme të shkruara jo shumë kohë më parë, nga mbështetësit tuaj, në muret e Lombardisë, si “Shqiptarët duhen varur”!”, shkruan Sonila.

Më tej ajo kujton edhe deklaratën e Irene Pivettit, deputetes së partisë “Lega”, e cila në ato vite kur ishte Kryetare e Parlamentit Italian u shpreh se “shqiptarët duhen hedhur në det”.

Oh jo, ne nuk harrojmë deklaratën e turpshme të deputetes tuaj (atëherë quheshit Liga e Veriut), asokohe Kryetare e Parlamentit italian, Irene Pivetti, e cila pa minimumin e druajtjes dhe ndjenjës, tha që SHQIPTARËT DUHESHIN HEDHUR NË DET! Dhe të hedhur në det ne përfunduam vërtetë vetëm pak ditë më pas: e kish emrin Katër i Radës ajo anija e vogël që u fundos në Otranto. U mbytën 81 shqiptarë e midis tyre fëmijë, gra, burra e të moshuar. I vunë emrin “Gjëma e të Premtes së Shenjtë” asaj tragjedie në 28 Mars 1997. Vajtuam nga veriu në jug për ata të vdekur, një vend i tërë mbajti zi. Por, më pas, anijet dhe skafet vazhduan gjithsesi të lundrojnë drejt Italisë sepse ishtë çështje mbijetese dhe ju Ministër e dini mirë, edhe pse bëni sikur s’dini! Ju bëni sikur s’e kuptoni pse njerëzit braktisin shtëpitë e tyre, për të ardhur drejt Europës, duke rrezikur jetën në det. Ju bëni gjoja Ministër, bëni gjoja në lidhje me shumë gjëra. Edhe për faktin që, duke ju dëgjuar ju, problemet më të mëdha të këtij vendi duket sikur vijnë nga emigrantët dhe refugjatët. Nuk patëm kohën të na thahen lotët për viktimat e Xhenovas dhe Çivitës, se ja ku dolët ju me një vendim mizor (mbi anijen Diciotti e cila u bllokua në brigjet italiane me në bord refugjatët nga Eritrea të cilët po vuanin nga sëmundje të ndryshme në kushte higjenike të turpshme) për të na bërë të qajmë dhe turpërohemi për viktima të tjera; nuk arritëm të mbanim zi për ata të vdekur e të kuptonim diçka lidhur me rrëzimin e asaj ure, se ja ku na dolët ju me ankesat tuaja të zakonshme të cilat e drejtojnë gishtin vetëm nga emigrantët! Për të mos folur rreth shvendosjes së kapitaleve, për papunësinë, për Mafian, për degradimin social, për varfërinë në rritje, etj. Gjithçka mbetur në hije!

Sot del e thoni nëpër mitingje, ato ku fansat tuaj haharisen me sarkazmën tuaj të trishtë, se Shqipëria na qënkërkësh sjellë më mirë se Franca! Hajde o Ministër se e dimë shumë mirë që Francës nuk i bën as ngrohtë e as ftohtë një krahasim qesharak si ky. Dhe e dimë mirë të gjithë si e mendoni ju lidhur me komunitetin tonë: të ishte për ju dhe mbështetësit tuaj, ne shqiptarët nuk ishim ndihmuar atëherë dhe nuk do ishim të pranuar as sot.

Shqipëria, me këtë gjest, duke u pozicionuar qartë në krah me Italinë, u tregua mirënjohëse dhe bujare sepse ky vend e meriton dhe ky vend nuk përfaqësohet vetëm nga ju.

Mos e përdorni këtë gjest në favorin tuaj personal, mos na trajtoni si budallenj. Faleminderit!”, mbyllet letra e Sonila Alushit.

 

S'KA KOMENTE

PËRGJIGJU